Али ние сме ПЈРМ-овци или саде овци

Колумна - Џими

Среда, 10 Ноември 2010 23:00

Нарцис бил едно многу младо и убаво момче кое било заљубено во својата убајна. Заради то одело секој ден на едно езеро кај шо се пулело и се вџашвело од својата убајна. Арно ама еден ден се лизнал стрико Нарцис, паднал и се удајл во езерото. Езерото почнало да плачит, да се трештит кога поминале горските вили и му рекле да не плачит, да не се мрсулајт, бог да простит Нарциса. Сега то е. А пак езерото им рекло: „Не оти исприштев по Нарциса заради него. Туку тој ко ќе си се гледаше во мене, јас во очите негој си ја гледав мојата убајна." И најго сега крајот на муабетов.  

Е сега. Од овај случај од некош, па наваму, се воведвит терминот „нарцисоиден„. Демек некој кој е многу убав си е заљубен во самиот себе и џанам од него поубав на светот немат. И така е. Ако си си убав прчи се ко паун и мисли си дека си најубав. Нарцис навистина бил лепотан и можда то му давало за право да си мислит така. Арно ама пак во денешно време некој фраерчиња, та локални та државни,  поинаку го сваќет ова. За све шо ќе напрает си мислет дека најубо го прает, никој ко нив немојт да напрајт, а згора на то те убедвит дека аку ти не осеќаш ама ти е убо. Значи според мангупчињата не е битно шо е напраено туку ти дал осеќаш или не.

То ти е исто ко еве на пример денес јас да се слечам, тро да полежам на некоја манука, да станам и негде после некој месец да збифтам и да се истресам, та на двајцата да ни е убо. Мојт вака? А? Крастајци мојт. Ама имат луѓе кој не убедвет во то. Мада не мие криво шо ме убедвет туку ми идет да си ги изгризам дисаѓиве шо мислет дек им вервам. Е овие фраерчиња, во денешно време се нарцисоидни. Само шо работава е таква да му се плукнам, незнајш дал се нарциси тие  или пак езерото. З,ш толку претервет во самозаљубеноста и не само шо мислет дека им вервиш туку бре верват во то шо го зборвет.

Повеќе...

„Кај нас лаже кој ќе стигне- Жално е што нема кој да ти пружи заштита“

Колумна - Колумни

Недела, 30 Октомври 2011 08:54

„После тешкиот транзиционен период оваа мaла земја на Блаканот конечно доживеа благосостојба.
Насекаде среќни луге чии што лица зрачат со задоволство, убавина, љубов и самодоверба.
Стопанството доживеа ренесанса, невработени нема, сиромашни ич, буџетот е преполн,
артистите во МНТ имаат плата од 4000 евра, национална нетрпеливост нема, кафеаните работат нон стоп
2 милиона луге живеат во слога југомагнат, љубов и разбирање...“ Се сеќавате на овој скеч на К-15? Нормално дека се сеќавате ,не само што ништо не се оствари од предвиденото и може да се додаде дека оваа мaла земја на Блаканот конечно доживеа благосостојба сите лажат на сите страни ,а најголеми лажачи се државните институции,за кои нажалост имаме само приказни...

Повеќе...

Одбележани 140 години од раѓањето на Гоце Делчев

Вести - Македонија

Недела, 05 Февруари 2012 00:05

Со литургија и свежо цвеќе беа одбележани 140 години од раѓањето на македонскиот револуционер Гоце Делчев на неговиот гроб во црквата „Св. Спас“ во Скопје. Митриополитот на Скопската епархија Кирил во панихидата за Гоце и за другите жртви од илинденскиот период рече дека не пожалиле херојски да умрат за слободата на татковината, „за да живеат овенчани со ореолот на вечна слава“.

Повеќе...

Во чест на Тоше

Колумна - Џими

Сабота, 16 Октомври 2010 18:24

Три години во неповрат. Три години те нема. Три години без тебе. Без твојата песна, без твојата добрина, без твојата хуманост, без твојата насмевка, разбирање за секого, ангелски глас....без твоето ....ВЕ САКАМ СИТЕ. Кога те снема се мислевме како сега без тебе? Како ќе се прават концерти без тебе, како ќе има хуманост без тебе...како ќе се слуша песна твоја, а ти да не си на стадион. Но...ете...трета година сме без тебе и без се што е твое.

А не дека свативме дека мора да бидеме без тебе па се навикнавме на тоа. Не. Ние уште немаме сватено дека те нема тебе, твојот глас, твоите концерти, твоето ВЕ САКАМ сите. Уште се надеваме дека од некаде ќе го кажиш тоа, дека ќе те видиме кај Весна во емисија, на концерт....секаде. Но те нема. И не само што немаме сватено дека ни замина. Јас мислам дека не ни сакаме тоа да го сватиме. Не сакаме да го прифатиме тоа. Не сакаме да ја прифатиме вистината.  Не сакаме да ти "дадеме" мир онаму каде го заслужува секој ангел да го има.

Многу тешко ги слушаме твојте песни. Некогаш го мразам ЦД-то, радиото, го мразам се она од каде допира твојот глас, зошто знам дека од пред три години па цел живот, а и понатаму до нас ќе допира само глас. Ќе се занесам во некоја твоја песна и ќе се фатам самиот себеси како се лажам дека од како ќе згаснам ќе прочитам некоја твоја изјава. Гасам и се лажам себеси дека наместо радиото згасна ти, згасна твојот живот.

Она што ми прави да ми е така тешко е токму тоа што од како згасна твојот живот ние сите дури тогаш го сватиме твојот начин на живеење, тогаш свативме што сакаше, што не сакаше, што те мачи , што те радува, тогаш ги свативме твоите пораки. Сега свативме и дека твојот живот е уморна приказна, скинати страници....празни...не испишани.... А зошто пред тоа не?? Тоа ме мачи!!

Повеќе...