Негдека прочитав наслов: "Заврши ли сезоната во Охрид ?". Нц нц нц. Јас викам не. И то одлучно НЕ. НЕ. Силно, јасно и гласно како дедо Тито на Јозефа Висерјоновиќа дедо Сталина- НЕ. Ами ало море како да зарвшит нешто шо не ни почнало. Која сезона? Летната? Која?

Мислиш на сезоната  која имаше цени високи како јасика? На таа? Е баш цените се високи како јасикине а јасикине страчкине ги серат. Да бе. И сезоната се посра. А како да не се посерит во однос на цените кога кај летница еден пелинковац и една мастика платив 200 денари. Се понудив да платам 300 да си купат цело шише мастика.

Која сезона? Сезоната полна со келнери на кој слободно можеше смрт да им нарачаш. Келнерки кои нон стоп беа со симптоми на ПМС? " Да не сакаш и домати масата да ти избришам?" Не бре срце домами. Овде кај шо седат гости на кој му наплатвиш чаша пијалок како калап злато гуско. Ти требит да ја избриши. Ама пред то да ја измијаш косата па макар и нечешлаја биди така како празојперје, ама не мрсна.

А шо требеше да понудиме да ја имаме сезоната? Појма немам и нејќам да се замарам. Некој земат плата за то. Знам шо не требеше да понудиме, а понудивме. Како на пример српски турбо фолк. Лесковачки роштиљ среде Охрида града и ред други работи за кои веќе имам јадено трици ( и не само јас ) а никого ич не го болит мочалото за то.
И на крај? Неколку тепачки и едно убиство. Да бре и то го понудивме. За жал. Нека му е вечна славата на Дејан, но мора да признајме дека ние му ја дадовме. Да во Охрид. Капак на све. Капак на цел однос на нашата власт.  Како локална, така државна. Срам и за локалната и за државна.

Деведесет километри долгиот пат по вода од Струга преку Охрид, Свети Наум, Подградец и Лин во соседна Албанија и повторно назад до Струга по Охридското езеро, на 8 септември за Денот на независноста на Македонија, се подготвува да го помине стружанецот Ристо Чуркоски.

Тоа ќе го стори, не со брод или чамец, туку со кајак. Идејата е да се упати и силна политичка порака за зближување на двата народа.

„Овој подвиг нека биде поттик за подобра соработка. Потребна е соработка особено помеѓу младите од двете земји. Многу малку го користиме нашето езеро за жал. Ваково езеро со вака чиста вода и убавина и надморска височина ретко може да се најде во светот.

Езерото да го поминеш со кајак е друга порака“ вели Чуркоски.

Имено, пораката и идејата е од Охридското езеро да се направи своевиден балкански Ла Манш, по урнекот на овој морски канал меѓу Франција и Велика Британија. Чуркоски планира од наредната година да се организираат и маратонски трки со кајак по истата оваа маршута со учество и на врвни светски кајакари.

„Планираме ова да стане една традиција и Охриското езеро да го направиме Ла Манш за кајакарите, да биде предизвик да го извеслаат езерото како што е предизвик за пливачите Ла Манш.